Maria Valtorta 423. 423. Odchod Judáša vyvolá poučenie o bezhraničnej láske a odpúšťaní (Lk 17, 3 — 4) 25. apríl 1946 1 Sú na druhom brehu Jordánu. Po pravej strane majú vrch Tábor a Malý Hermon, vľavo sú vrchy Samárie, za chrbtom Jordán a pred nimi za nížinou, na ktorej práve sú, sú kopce, pred ktorými je Magedo (ak si dobre pamätám toto meno, ktoré som počula už dávno vo videní, * Vo videní pred piatimi mesiacmi (19. novembra 1945) v (5) 334.7.* keď sa Ježiš stretol s Judášom z Kariotu a Tomášom po odlúčení zapríčinenom nutnosťou udržať v tajnosti odchod Syntychy a Jána z Endoru). ** Miesto vyzerá presne takto: Nasleduje nákres MV. Zhora v krúžku je Tabor (vrch Tábor), pod ním Piccolo (Malý) Hermon, Monti della Samaria (vrchy Samárie), na východe Giordano (Jordán) a na západe Mageddo (Magedo) s otáznikom. ** Iste odpočívali celý deň v niektorom hosťovskom dome, lebo je opäť večer a je zrejmé, že sú odpočinutí. Je ešte teplo, ale už začína padať rosa, ktorá zmierňuje horúčavu. …More
Maria Valtorta 143. 143. SPOTKANIE Z ŁAZARZEM W OBOZIE GALILEJCZYKÓW Napisane 18 września 1945. A, 6468-6472 Osławiony obóz Galilejczyków – sądzę, że takie jest znaczenie słowa użytego przez Jezusa, żeby wskazać miejsce spotkania z siedemdziesięcioma dwoma uczniami, wysłanymi wcześniej – nie jest niczym innym, jak tylko częścią Góry Oliwnej, najbliższą drogi do Betanii, która nawet przechodzi przez nią. Jest to też dokładnie to miejsce, w którym, w dawnej wizji, widziałam obozujących Joachima i Annę z całkiem małym Alfeuszem, blisko innych szałasów z gałęzi, w czasie Święta Namiotów przed poczęciem Dziewicy. 682 Góra Oliwna ma wierzchołek zaokrąglony. Wszystko jest na niej łagodne: drogi prowadzące na górę, widoki, szczyt. [Góra] tchnie pokojem, okryta oliwkami i ciszą. Nie w tej chwili, gdyż roi się tu od ludzi zajętych budowaniem namiotów. Zwykle jednak jest to prawdziwe miejsce odpoczynku, medytacji. Po lewej stronie – dla tego, kto patrzy zwracając się ku północy – znajduje się lekka …More
Maria Valtorta 423. 423. Odchod Judáša vyvolá poučenie o bezhraničnej láske a odpúšťaní (Lk 17, 3 — 4) 25. apríl 1946 1 Sú na druhom brehu Jordánu. Po pravej strane majú vrch Tábor a Malý Hermon, vľavo sú vrchy Samárie, za chrbtom Jordán a pred nimi za nížinou, na ktorej práve sú, sú kopce, pred ktorými je Magedo (ak si dobre pamätám toto meno, ktoré som počula už dávno vo videní, * Vo videní pred piatimi mesiacmi (19. novembra 1945) v (5) 334.7.* keď sa Ježiš stretol s Judášom z Kariotu a Tomášom po odlúčení zapríčinenom nutnosťou udržať v tajnosti odchod Syntychy a Jána z Endoru). ** Miesto vyzerá presne takto: Nasleduje nákres MV. Zhora v krúžku je Tabor (vrch Tábor), pod ním Piccolo (Malý) Hermon, Monti della Samaria (vrchy Samárie), na východe Giordano (Jordán) a na západe Mageddo (Magedo) s otáznikom. ** Iste odpočívali celý deň v niektorom hosťovskom dome, lebo je opäť večer a je zrejmé, že sú odpočinutí. Je ešte teplo, ale už začína padať rosa, ktorá zmierňuje horúčavu. …More
Maria Valtorta 143. 143. SPOTKANIE Z ŁAZARZEM W OBOZIE GALILEJCZYKÓW Napisane 18 września 1945. A, 6468-6472 Osławiony obóz Galilejczyków – sądzę, że takie jest znaczenie słowa użytego przez Jezusa, żeby wskazać miejsce spotkania z siedemdziesięcioma dwoma uczniami, wysłanymi wcześniej – nie jest niczym innym, jak tylko częścią Góry Oliwnej, najbliższą drogi do Betanii, która nawet przechodzi przez nią. Jest to też dokładnie to miejsce, w którym, w dawnej wizji, widziałam obozujących Joachima i Annę z całkiem małym Alfeuszem, blisko innych szałasów z gałęzi, w czasie Święta Namiotów przed poczęciem Dziewicy. 682 Góra Oliwna ma wierzchołek zaokrąglony. Wszystko jest na niej łagodne: drogi prowadzące na górę, widoki, szczyt. [Góra] tchnie pokojem, okryta oliwkami i ciszą. Nie w tej chwili, gdyż roi się tu od ludzi zajętych budowaniem namiotów. Zwykle jednak jest to prawdziwe miejsce odpoczynku, medytacji. Po lewej stronie – dla tego, kto patrzy zwracając się ku północy – znajduje się lekka …More
Maria Valtorta 422. 422. Rozladenosť Judáša vyvolá poučenie o povinnostiach a o neužitočných sluhoch (Lk 17, 7- 10) 24. apríl 1946 1 Štrkové koryto sa belie v bezmesačnej, ale veľmi jasnej noci, pretože na východnej oblohe žiaria tisíce neobyčajne veľkých hviezd. Nie je to silné svetlo mesiaca, ale je to príjemné trblietavé svetlo, ktoré človeku umožňuje vidieť, kam kráča a čo ho obklopuje, keď sú jeho oči privyknuté na tmu. Tu, po pravej strane pútnikov, ktorí vystupujú na sever popri rieke, mierne svetlo hviezd osvetľuje hranice vegetácie, ktorú tvorí tŕstie, vŕby a vysoké stromy. Keďže svetlo je slabé, rastliny vyzerajú ako súvislý celistvý múr, bez prerušenia, nepreniknuteľný. Múr je pretrhnutý iba tam, kde úplne vyschnuté riečisko potoka alebo bystriny vytvára bielu čiaru, ktorá vedie na východ a stráca sa pri prvej zákrute malého, teraz vyschnutého prítoku. Na ľavej strane chodci rozoznávajú trblietajúcu sa vodu stekajúcu k Mŕtvemu moru, žblnkajúcu, šumiacu, vzdychajúcu, tichú a …More
Maria Valtorta 141. 141. W OGRODZIE MARII Z MAGDALI Napisane 16 września 1945. A, 6444-6456 Jezus nie jest już w tym samym miejscu, co w czasie ostatniej wizji. Znajduje się w dużym ogrodzie, który ciągnie się aż do jeziora. Za tym ogrodem, czy raczej pośrodku niego, znajduje się dom. Przed nim i wokół niego jest ogród, trzy razy większy w tyle niż na bokach i przed domem. Rosną tu kwiaty, liczniejsze są też drzewa i krzewy oraz spokojne zakątki zieleni. Rośnie ona wokół kosztownych marmurowych zbiorników. Są tu [też] altany, otaczające stoły i kamienne siedzenia. Tu i tam musiały znajdować się posągi, wzdłuż ścieżek i pośrodku zbiorników. Teraz jako pamiątka po nich pozostały blisko wawrzynów i bukszpanów jedynie cokoły, odbijające się w zbiornikach wypełnionych przejrzystą wodą. Obecność Jezusa z Jego [uczniami] oraz osób z Magdali, pomiędzy którymi jest mały Beniamin, który ośmielił się powiedzieć Iskariocie, że jest zły, nasuwa mi myśl, że są to ogrody domu Magdaleny. Są jednak …More
Maria Valtorta 421. 421. Uzdravený posadnutý, farizeji a zlorečenie proti Duchu Svätému (Lk 12, 1 - 12) 22. apríl 1946 1 Keď prešiel Veľký týždeň a s ním súvisiace pokánie, že som nevidela, dnes ráno som mala duchovné videnie evanjelia. V tejto radosti, ktorá sa ohlasuje vždy s neopísateľným pocitom nadľudského jasania, zabúdam na všetku svoju skľúčenosť... ....Vidím Ježiša, ktorý stále kráča lesným porastom lemujúcim rieku, ako sa zastaví a prikáže oddych v týchto hodinách, keď je príliš horúco na chôdzu. Lebo aj keď hustá spleť konárov poskytuje ochranu pred slnkom, tvorí však aj akúsi klenbu, ktorá bráni prúdeniu ľahkého, sotva citeľného vánku, a preto je vzduch pod ňou horúci, nehybný, ťažký a vlhký. Vlhkosť preniká zo zeme pri rieke a vôbec nie je osviežením, ale lepkavým trýznením, ktoré sa mieša a zväčšuje s obťažujúcim potom stekajúcim po tele. „Zastavíme sa do večera. Potom zídeme do belostného štrkového riečiska, viditeľného aj vo svetle hviezd, a budeme pokračovať v noci. …More
Maria Valtorta 140. 140. SKĄPSTWO I BOGATY GŁUPIEC Napisane 10 i 14 września 1945. A, 6428-6444 Jezus znajduje się na jednym ze wzgórz, po zachodniej stronie jeziora. Jego oczom ukazują się miasta i wioski rozsiane na brzegach z jednej i z drugiej strony. Dokładnie u stóp wzgórza znajduje się Magdala i Tyberiada. Pierwsza – ze swą częścią [zamieszkaną przez] bogatych, z licznymi ogrodami, wyraźnie oddzieloną strumieniem, obecnie całkowicie wyschniętym, od ubogich domów rybaków, rolników i biednego ludu. Druga – okazała we wszystkich swych częściach. To miasto nad jeziorem, które nie zna nędzy i upadku, śmieje się w słońcu, piękne i zupełnie nowe. Pomiędzy nimi warzywniki, nieliczne, lecz zadbane na tej wąskiej równinie. Dalej – oliwki, pnące się na podbój wzgórz. Za Jezusem widać to [jakby] siodło Góry Błogosławieństw, u stóp którego ciągnie się główna droga prowadząca od Morza Śródziemnego do Tyberiady. Być może z powodu bliskości tej głównej drogi, bardzo uczęszczanej, Jezus wybrał to …More
Maria Valtorta 420. 420. Uzdravenie úplne posadnutého muža. Povolanie ženy milovať 29. september 1944 1 Ježiš a jeho apoštoli chodia ešte po poliach. Tu sa už žatva skončila a na poliach sú vyprahnuté strniská. Ježiš kráča po tienistom chodníku a rozpráva sa s mužmi, ktorí sa pripojili ku skupine apoštolov. „Áno," povie jeden. „Nič ho neuzdraví. Je horší ako blázon. A vieš, všetkých terorizuje, najmä ženy, pretože ich naháňa s oplzlými nadávkami. A beda, keby ich dochytil!" „Nikdy nevedno, kde je," povie iný. „Na horách, v lese, na lúkach... vynorí sa náhle ako had... Ženy majú z neho veľký strach. Jedna dievčina, vracajúca sa od rieky, ktorú zovrel blázon do náručia, mala potom niekoľko dní vysoké horúčky a zomrela." „Minule môj švagor išiel na miesto, kde si pripravil hrob pre seba a svojich blízkych, lebo mu zomrel svokor, a išiel všetko prichystať na pohreb. Ale musel utiecť, pretože posadnutý bol tam dnu, bol nahý a vykrikoval ako vždy a vyhrážal sa mu, že bude hádzať kamene... …More
Maria Valtorta 139. 139. SPOTKANIE Z UCZNIAMI. UCZYNKI MIŁOSIERDZIA Napisane 8 września 1945. A, 6399-6428 Jezus przebywa na równinach [leżących w okolicy] Korozain, wzdłuż doliny górnego Jordanu, pomiędzy Jeziorem Genezaret a Meron. Pola pełne winorośli. Już zaczęło się winobranie. Musi tu już przebywać od kilku dni, bo tego ranka są z Nim uczniowie, którzy byli w Szikaminon, a pomiędzy nimi – Szczepan i Hermas. Izaak tłumaczy się, że nie mógł przybyć wcześniej, gdyż – jak mówi – zastanawiał się, czy dobrze zrobi prowadząc ze sobą nowo przybyłych, i te rozmyślania spowodowały opóźnienie. «Ale – mówi jeszcze – pomyślałem, że droga do Nieba jest otwarta dla wszystkich, którzy mają dobrą wolę, a wydaje mi się, że oni, choć są uczniami Gamaliela, do takich należą.» «Dobrze powiedziałeś i dobrze zrobiłeś. Przyprowadź ich tutaj do Mnie.» Izaak odchodzi i powraca z dwoma [uczniami Gamaliela]. «Pokój niech będzie z wami. Czy słowo apostołów wydało się wam na tyle prawdziwe, że chcecie się do …More
Maria Valtorta 419. 419. Uzdravenia v dedinke v Dekapole. Podobenstvo o sochárovi a o sochách 2. október 1944 1 Vidím malú dedinku s potôčikom a niekoľkými skromnými domami. Určite je to dedinka, z ktorej Ježiš odišiel, keď sa preplavil cez Jordán za povodne, * Pozri v (5) 361.10/12.* pretože vidím kráčať prievozníka s jeho rodinou v ústrety Ježišovi, ktorý poslal pred sebou Iškariotského a Tomáša, aby mu pripravili cestu. Keď prievozník z diaľky zbadá Ježiša, zrýchli krok a keď príde pred neho, pokloní sa s najväčšou úctou a povie: „Buď vítaný, Učiteľ, pre našich chorých. Očakávajú ťa. Veľa som o tebe hovoril. Celá dedina ťa pozdravuje mojimi ústami a hovorí: ,Nech je požehnaný Mesiáš najvyššieho Boha!'" „Pokoj tebe a tejto dedinke. Som tu pre vás. Nesklamem vaše nádeje. Ten, kto verí, nájde nebo milostivé. Poďme." A Ježiš povedľa prievozníka kráča do stredu dedinky. Ženy, deti, muži sa stavajú na prahy svojich domov a potom idú za malým sprievodom, ako postupuje dopredu. Každým metrom …More
Maria Valtorta 138. 138. «JEŚLI BĘDZIECIE MIEĆ WIARĘ, PRZYJDĘ I UCHRONIĘ WAS PRZED NIEBEZPIECZEŃSTWEM» Ciąg dalszy tego samego dnia. A, 2181-2189 Jezus mówi: «Wiele razy nie czekam, aż wezwie się Mnie, kiedy widzę jednego z Moich synów w niebezpieczeństwie. I wiele razy biegnę także do tego, kto jest dla Mnie dzieckiem niewdzięcznym. Śpicie albo raczej jesteście zajęci sprawami życiowymi, troskami życiowymi. Ja zaś czuwam i modlę się za was. [Jak] Anioł wszystkich ludzi trwam pochylony nad wami i nic nie jest dla Mnie bardziej bolesne niż nie móc zadziałać, gdyż wy odrzucacie Moją pomoc. Wolicie bowiem działać sami lub – co jeszcze gorsze – prosicie o pomoc Złego. Jak ojciec – który słyszy syna mówiącego do niego: “Ja cię nie kocham, nie chcę cię, wyjdź z mojego domu” – zostaję upokorzony i zasmucony tak, jak nie byłem [nawet] z powodu ran. Jeśli jednak nie nakazujecie Mi: “Odejdź precz” i jeśli tylko jesteście rozproszeni przez życie, jestem Wiecznym Stróżem, gotowym przyjść, zanim …More
Maria Valtorta 138. 418. Uzdravenie učeníka Jozefa, ktorý sa po zranení hlavy zotavuje v Šalamúnovom domčeku 13. apríl 1946 1 V Šalamúnovej dedine. Ježiš sem prichádza za hlbokej noci. Podľa polohy mesiaca usudzujem, že sú dve hodiny po polnoci. Krásny mesiac, ktorý práve začína ubúdať, žiari v strede jasnej oblohy a šíri pokoj na zem. Pokoj a hojnú rosu, výdatnú rosu horúcich krajín, užitočnú pre rastliny po horúcom dni. Pútnici museli ísť po štrkovitom brehu rieky, ktorá je pri brehoch vysušená a jej koryto je od sucha veľmi zúžené. Vystupujú z miest zarastených tŕstím až k lesu, čo lemuje brehy, ktoré spevňuje rozvetvenými koreňmi svojich stromov. „Zastavme sa tu a počkajme do rána," povie Ježiš. 2 „Učiteľ... bolí ma celé telo...," povie Matúš. „Obávam sa, že mám horúčku. Rieka nie je v lete zdravé miesto... To vieš," pripája sa Filip. „Horšie by však bolo, keby sme vystupovali od rieky k Judejským horám. Aj to sa vie," povie Horlivec, ktorému je ľúto Ježiša, lebo všetci mu hovoria …More
Maria Valtorta 137. 137. JEZUS KROCZY PO WODZIE Napisane 4 marca 1944. A, 2171-2181 [por. Mt 14,22-33; Mk 6,45-52; J 6,16-21] Jest już późny wieczór, niemal noc. Ledwie widać ścieżkę prowadzącą na zbocze, z którego można dostrzec – to tu, to tam – drzewa. Wydaje mi się, że to oliwki, lecz z powodu małego światła nie mogę być tego pewna. Są to drzewa o średniej wysokości, o gęstym listowiu i powykręcane, jak zazwyczaj oliwki. Jezus jest sam. Ma białą szatę i Swój ciemnoniebieski płaszcz. Idzie w górę, pomiędzy drzewami. Postępuje naprzód krokiem długim i spokojnym, bez pośpiechu. Jednak z powodu długości Swego kroku, nie śpiesząc się, pokonuje szybko wielkie odległości. Idzie do naturalnego balkonu. Stąd rozciąga się widok na jezioro, całkiem spokojne w świetle gwiazd, których świetliste oczy mrugają już na niebie. Cisza otacza Go swym spokojnym objęciem. Oddziela Go od tłumów i sprawia, że zapomina o nich i o ziemi, a jednoczy się z Niebem. Ono zaś zdaje się zniżać dla uwielbienia Słowa …More
Maria Valtorta 417. 417. Bývalý malomocný Zachariáš a obrátenie mýtnika Zacheja, ktorý nechal kvasiť kvas Dobra (Lk 19, 1 — 10) 17. júl 1944 1 Vidím veľké námestie, vyzerá ako trhovisko. Je zatienené palmami a inými nižšími listnatými stromami. Palmy voľne rastú tu i tam a ich listnaté koruny sa vlnia a šuštia v teplom vetre, dvíhajúcom červenkastý prach, ktorý akoby prichádzal z púšte alebo aspoň z miest neobrábanej červenej pôdy. Ostatné stromy vytvárajú akoby stĺporadie po okrajoch námestia, tienisté stĺporadie, pod ktoré sa uchýlili predavači a kupci v nepokojnej a hlučnej vrave. V rohu námestia, práve tam, kde doň ústi hlavná ulica, je jednoduchý daňový úrad. Sú tam váhy a miery, lavica, na ktorej sedí nízky muž, ktorý dozerá, pozoruje a vyberá peniaze, a s ktorým sa všetci zhovárajú, akoby bol veľmi známy. Viem, že je to Zachej, mýtnik, pretože ho mnohí takto oslovujú. Niektorí, aby sa ho spýtali na udalosti v meste, a to sú cudzinci, iní, aby mu zaplatili dane. Mnohí sú prekvapení …More
Maria Valtorta 136. 136. PIERWSZE ROZMNOŻENIE CHLEBA Napisane 7 września 1945. A, 6391-6399 [por. Mt 14,15-21; Mk 6,35-44; Łk 9,12-17, J 6,1-15] To wciąż to samo miejsce. Jedynie słońce nie świeci już od strony wschodniej. [Jego promienie wcześniej] przechodziły przez zarośla, ciągnące się wzdłuż Jordanu w tej okolicy dzikiej, niedaleko miejsca, gdzie wody jeziora wpływają do koryta rzeki. [Teraz światło] też dochodzi, ukośnie, od zachodu, gdyż słońce zachodzi w czerwonej chwale, znacząc niebo ostatnimi promieniami. Gęste listowie bardzo łagodzi światło i [wszystko przybiera] spokojne, wieczorne barwy. Ptaki, upojone słońcem, którym syciły się przez cały dzień, oraz obfitym pożywieniem, znalezionym w sąsiednich wioskach, oddają się swawolom, świergotom i śpiewom na szczytach drzew. Zapada zmierzch. To ostatnie blaski dnia. Apostołowie mówią o tym Jezusowi, który wciąż poucza, opierając się na podsuwanych Mu przykładach. «Nauczycielu, wieczór się zbliża, a miejsce jest opustoszałe, oddalone od …More
Maria Valtorta 416. 416. Žobrák Samaritán na ceste do Jericha 17. máj 1944 1 Vidím Ježiša na veľmi prašnej a slnkom rozpálenej hlavne) ceste. Nie je na nej ani pásik tieňa, ani steblo zelene. Prach na ceste a prach na neobrábaných poliach, ktoré lemujú cestu. Určite to nie sú mierne galilejské kopce ani judejské lesnaté hory, bohaté na vodu a pasienky. Táto zem nie je svojím charakterom púšťou, ale urobil ju takou človek, keď ju ponechal neobrábanú. Je to rovina, nevidím nijaký kopec ani v diaľke. Vôbec nepoznám Palestínu, a preto nemôžem povedať, aká to je oblasť. Určite taká, ktorú som v predchádzajúcich videniach ešte nevidela. * Teda vo videniach opísaných pred 17. májom 1944.* Po jednej strane cesty sú hromady rozdrveného kamenia, azda pripravené na opravu cesty, pretože je vo veľmi zlom stave. Nateraz sa človek brodí v prachu. Keď prší, musí to byť prúd blata. Nevidím nijaký dom ani v diaľke, ani nablízku. Ježiš ako zvyčajne kráča niekoľko metrov pred apoštolmi, ktorí rozhorúčení …More
Maria Valtorta 135. 135. ROZMOWA Z UCZONYM W PIŚMIE Napisane 6 września 1945. A, 6384-6391 [por. Mt 14,13n; Mk 6,30-34; Łk 9,10-11] Jezus stawia stopę na brzegu Jordanu o dobrą milę, być może dalej, od małego półwyspu w Tarichei. Są tu tylko pola bardzo zielone, gdyż teren teraz jest suchy, lecz wilgotny w głębi [ziemi], utrzymuje więc przy życiu najsłabsze rośliny. Jezus znajduje tu tłum oczekujących Go ludzi. Kuzyni idą Mu na spotkanie z Szymonem Zelotą: «Nauczycielu, łodzie nas zdradziły... Być może Manaen dał im wskazówkę...» «Nauczycielu – tłumaczy się Manaen – odszedłem w nocy, żeby mnie nie widziano, i z nikim nie rozmawiałem. Wierz mi. Wielu pytało, gdzie jesteś, lecz ja wszystkim odpowiadałem tylko: “Odszedł”. Sądzę jednak, że zło pochodzi od rybaka, który powiedział, że dał Ci swą łódź...» «Mój bezrozumny szwagier! – grzmi Piotr – A powiedziałem mu, żeby nie mówił! I powiedziałem mu, że udajemy się do Betsaidy! I powiedziałem mu, że jeśli coś piśnie, wyrwę mu brodę! I zrobię …More
Maria Valtorta 415. 415. Krátke zastavenie sa v Betánii 11. apríl 1946 1 Západ slnka sfarbuje oblohu do červena, keď Ježiš príde do Betánie. Rozhorúčení a zaprášení apoštoli idú s ním. Ježiš s apoštolmi sú jediní, ktorí sa trápia na ceste rozpálenej ako pec, ktorú len veľmi málo chránia stromy rozprestierajúce sa od Olivovej hory po svahy Betánie. Leto páli, no ešte viac zúri nenávisť. Polia sú zožaté a vyprahnuté, sú ako pece vyžarujúce ohnivé závany. Ale duše Ježišových nepriateľov sú ešte viac zbavené, nehovorím lásky, ale cti, ľudskej morálky, vyprahnuté nenávisťou... A pre Ježiša existuje iba jediný dom, jediný útulok - v Betánii. V ňom je láska, osvieženie, ochrana, vernosť. .. Prenasledovaný Pútnik sa tam uberá v bielom odeve, s utrápenou tvárou, unaveným krokom človeka, čo sa nemôže zastaviť, pretože doňho bodajú nepriatelia, s odovzdaným pohľadom človeka, ktorý už rozjíma o smrti blížiacej sa každou hodinou, každým krokom, a ktorý ju z poslušnosti k Bohu už prijíma... Dom …More
Maria Valtorta 134. 134. «CHODŹMY DO TARICHEI» Napisane 5 września 1945. A, 6377-6384 Jest noc, kiedy Jezus wraca do domu. Wchodzi bez hałasu do ogrodu. Zatrzymuje się na chwilę przed mroczną kuchnią. Widzi, że jest pusta. Udaje się do dwóch pomieszczeń, w których są maty i puste łóżka. Jedynie ubrania, jakie zmieniono, leżą na stosie na podłodze, wskazując, że apostołowie wrócili. Dom wydaje się niezamieszkany, tak jest cichy. Jezus, czyniąc mniej hałasu niż cień, idzie po schodach, biały w jasności pełni księżyca. Wchodzi na taras. Przechodzi przez niego. Wydaje się widmem poruszającym się bezszelestnie, świetlistą zjawą. W blasku księżycowego światła jakby jeszcze się wysubtelniał, rósł. Podnosi ręką zasłonę, która jest w drzwiach górnej izby. Pozostawała opuszczona, odkąd weszli tam z Jezusem uczniowie Jana. W środku – siedząc tu i tam, w grupach lub pojedynczo – znajdują się apostołowie z uczniami Jana i Manaenem. Z głową na kolanach Piotra śpi Margcjam. Księżyc usiłuje oświetlić …More